Κριτική για το «Uncut Gems»

Από τον Νίκο Γαργαλάκο

Πριν από 18 χρόνια, ο διάσημος Αμερικανός κωμικός Άνταμ Σάντλερ αποφάσιζε να ξεμυτίσει για πρώτη φορά από τα «ανάλαφρα» νερά του, υποδυόμενος έναν νευρωτικό χαρακτήρα στο πολύ καλό «Punch-Drunk Love» («Χτυπημένος Από Έρωτα», 2002) του Πολ Τόμας Άντερσον. Δεκάδες χοντροκομμένες χολιγουντιανές κωμωδίες αργότερα (με την εξαίρεση των ικανοποιητικότατων «Ιστοριών των Μέιροβιτς» του 2017, διά χειρός Νόα Μπάουμπακ), ο αμφιλεγόμενος ηθοποιός κάνει την ολική επαναφορά και μάς χαρίζει μια από τις καλύτερες ερμηνείες που έχουμε δει τελευταία. Αφορμή είναι η συνεργασία του με τα ταλαντούχα αδέλφια Μπένι και Τζος Σάφντι στο πλαίσιο της ταινίας «Uncut Gems» («Άκοπο Διαμάντι»), μιας παραγωγής που είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα από τις 31 Ιανουαρίου μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας του Netflix.

ΥΠΟΘΕΣΗ: Με το χρέος του να μεγαλώνει και τους εξαγριωμένους δανειστές να σφίγγουν τον κλοιό, ένας πολυλογάς κοσμηματοπώλης από τη Νέα Υόρκη ρισκάρει τα πάντα για τη ζωή του.

Εάν κάποιος έχει γνώση των πεπραγμένων των αδελφών Σάφντι, είναι σε κάποιο βαθμό υποψιασμένος για το τι πρέπει να περιμένει από ένα ιδιόμορφο θρίλερ όπως το «Uncut Gems». Σχολιάζοντας το δικό τους «Good Time» εν έτει 2017, είχαμε γράψει ότι το περιεχόμενο της ταινίας απέχει παρασάγγας από τις προσδοκίες περί «όμορφων στιγμών» τις οποίες γεννά στους ανυποψίαστους θεατές ο παραπλανητικός -ή αν προτιμάτε περιπαικτικός- τίτλος του. «Μια αγχωτική περιήγηση που αποτυπώνει την παραισθησιογόνο νεοϋορκέζικη ενέργεια» είχαμε επίσης πει. Όλα τα παραπάνω ισχύουν σε σημαντικό ποσοστό και για το «Άκοπο Διαμάντι», το οποίο πιθανότατα θα παραμείνει η πιο αγχωτική κινηματογραφική εμπειρία της χρονιάς που διανύουμε. Εάν μάλιστα αφήσουμε έξω από την εξίσωση το σουρεαλιστικό άγγιγμα του παραμυθιού που απουσιάζει από τα έργα του σκηνοθετικού διδύμου, η εφιαλτική ατμόσφαιρα αμφότερων των «Good Time» και «Uncut Gems» παραπέμπει σε κάτι από το σκορσεζικό «After Hours» (1985), μιας και στα σταυροδρόμια της πλοκής, κάθε ελιγμός αιχμαλωτίζει τον πρωταγωνιστή ολοένα και περισσότερο στον ιστό της αράχνης που έχουν υφάνει επιδέξια οι ανερχόμενοι δημιουργοί.

Παρότι όμως οι αδελφοί Σάφντι αποδεικνύουν έμπρακτα την πίστη και την επιμονή τους στο άκρως προσωπικό στυλ που τους ανέδειξε, δεν μένουν επαναπαυμένοι σε αυτό. Απεναντίας, βρίσκουν τον τρόπο να το εξελίξουν δραματουργικά, τελειοποιώντας έτσι μια συνταγή που μέχρι πρότινος έμοιαζε να μην επιδέχεται σημαντικών βελτιώσεων. Φρενήρης ρυθμός, αμείωτη ένταση και αγωνία μαζί με δόσεις χιούμορ και πικρής ειρωνείας συνοδεύουν την ξέφρενη πορεία ενός προσεκτικά δομημένου τραγικού χαρακτήρα, σε ένα κινηματογραφικό κοκτέιλ που επιδρά σαν ένεση αδρεναλίνης και σφυροκοπά τον θεατή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Κινητήριος δύναμη -ποιος να το περίμενε!- η ερμηνεία του Άνταμ Σάντλερ. Ο τελευταίος είναι σωστός οδοστρωτήρας στον πρωταγωνιστικό ρόλο, συντηρώντας με χαρακτηριστική ερμηνευτική άνεση την άσβεστη φλόγα ενός πρωταγωνιστή που μοιάζει να μαγνητίζει τους μπελάδες. Ώρες ώρες θαρρείς ότι η ορμή του κοσμηματοπώλη Χάουαρντ Ράτνερ είναι ένα κράμα πηγαίας αυτοπεποίθησης και καλλωπισμένου πανικού, τόσο ανεξάντλητο ώστε τις ελάχιστες φορές που τον βλέπεις να λυγίζει πραγματικά και να οδεύει προς παράδοση σε μια ακατέργαστη απελπισία νομίζεις ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Μόνο προσωρινά όμως. Ο Χάουαρντ είναι ικανός να φάει το πιο δυνατό χαστούκι και την αμέσως επόμενη στιγμή να είναι η ίδια αστείρευτη πηγή ενέργειας που μας έχει συνηθίσει καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, έτοιμος να εκτοξεύσει προς πάσα κατεύθυνση το απερίσκεπτο θράσος του. Αυτή η άγνοια ή αδυναμία εκτίμησης του πραγματικού κινδύνου είναι εκείνη που οριοθετεί την ελεύθερη πτώση ενός χαρακτήρα παραδομένου στα πάθη και παντελώς αδύναμου να κοντρολάρει τον εαυτό του. Έναν χαρακτήρα αυτοκαταστροφικό αλλά και ταυτόχρονα γεμάτο ζωή, που ο Σάντλερ καθιστά χειροπιαστό, εμφυσώντας στον θεατή την αγωνία για την κατάληξη του αγώνα του. Βάζοντας παρένθεση σε μια καριέρα σχεδόν αναλωμένη σε σινεμά τρίτης διαλογής, ο Αμερικανός ηθοποιός βρίσκει την εξιλέωση σε έναν ήρωα που είναι καταδικασμένος να αναχθεί σε ατραξιόν στη φιλμογραφία των αδελφών Σάφντι.

Βαθμολογία: 4/5

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s