Κριτική για το «A Star Is Born»

Από τον Νίκο Γαργαλάκο

Με μεγάλο της ατού τις ερμηνείες, η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Μπράντλεϊ Κούπερ γεννά ένα ακόμα ριμέικ μιας κλασικής, αλλά χιλιοειπωμένης ιστορίας αγάπης, με ξεκάθαρο προορισμό τα Όσκαρ. Εκτός από το να μας συστήνει μια νέα πτυχή του πολύπλευρου ταλέντου του ιθύνοντα νου του, το «A Star is Born» («Ένα Αστέρι Γεννιέται») αξιοποιεί στον μέγιστο βαθμό την πασίγνωστη ποπ σταρ Lady Gaga, η οποία κάνοντας μια τολμηρή και εκ του αποτελέσματος επιτυχημένη στροφή στην καριέρα της, δίνει για πρώτη φορά τα διαπιστευτήριά της ως πρωταγωνίστρια σε ταινία μεγάλου μήκους. Κι εμείς αναφωνούμε πως πράγματι, «ένα αστέρι γεννιέται» στο κινηματογραφικό στερέωμα του Χόλιγουντ.

Η ταινία ξεκινά ορμητικά. Ο φακός του διευθυντή φωτογραφίας Μάθιου Λιμπατίκ («Black Swan» ) αιχμαλωτίζει την ηλεκτρισμένη ροκ ατμόσφαιρα μιας μεγάλης συναυλίας, προτού κάνει άλμα στις -μετά βίας- ιδιωτικές στιγμές εκτόνωσης και περιπλάνησης του κεντρικού performer σε νυχτερινά στέκια της πόλης, στον απόηχο μιας καθημερινότητας που τον έχει φέρει ένα βήμα πριν την ψυχοσωματική κατάρρευση. Ο λόγος για τον Τζάκσον Μέιν (Μπράντλεϊ Κούπερ), αναγνωρισμένο μουσικό της country, ο οποίος σε μια από τις εξόδους του ανακαλύπτει τυχαία και ερωτεύεται κεραυνοβόλα την άσημη και ταλαντούχα Άλι (Lady Gaga). Τα αισθήματα είναι αμοιβαία…

kritiki-gia-to-a-star-is-born-2

Προσγειωμένη στην πεζή πραγματικότητα, η Άλι είναι έτοιμη να εγκαταλείψει οριστικά τα όνειρα μιας καριέρας στο μουσικό στερέωμα. Όμως σαν από μηχανής θεός, ο διάσημος μουσικός εισβάλλει στη ζωή της για να αλλάξει τις ισορροπίες. Διατηρώντας τον στιβαρό ρυθμό, ο Κούπερ αφήνει την αβίαστη χημεία του ζευγαριού να πλημμυρίσει την οθόνη, καθώς ο Τζακ δίνει στην Άλι το βάπτισμα του πυρός στον κόσμο του θεάματος, προσφέροντάς της την ευκαιρία να τον κατακτήσει. Η συνάντησή τους γεννά τα πρωτότυπα τραγούδια που ηχογραφήθηκαν ζωντανά στο γύρισμα της ταινίας, και τα οποία αναμφίβολα δίνουν μια όμορφη νότα καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Κινητήριος δύναμη αυτής της πλούσιας και προσεγμένης παραγωγής είναι οι ερμηνείες, οι οποίες συμβάλλουν τα πλείστα στο να αναδείξουν το ατακαδόρικο και σπιρτόζικο σενάριο. Πρώτα και κύρια, τα εύσημα ανήκουν στους δύο πρωταγωνιστές, που καταφέρνουν να απορροφούν την προσοχή και να διεγείρουν τα συναισθήματα. Ο μεν Κούπερ γίνεται ένα με τον ρόλο του καταξιωμένου καλλιτέχνη που παλεύει με τους προσωπικούς του δαίμονες, πετυχαίνοντας κάτι περισσότερο από το να αποδίδει με υποκριτική δεινότητα τη χροιά, το στιλ και το παράστημα του χαρακτήρα του. Κυρίως μάς εκπλήσσει η επιτυχία του να υποδυθεί τον ήρωα με πειστικότητα σε όλες τις φάσεις που εκείνος περιέρχεται, καθώς διαγράφει μια πορεία αργής και βασανιστικής πτώσης.

Όσο για την παρτενέρ του Κούπερ, Lady Gaga, εκείνη είναι η πραγματική αποκάλυψη της ταινίας. Η δημοφιλής ποπ σταρ μάς κάνει να ξεχνάμε τις καταβολές της, παίζοντας με άνεση και σχεδόν ανεξήγητη ωριμότητα. Σίγουρα είχε την ευχέρεια να ενσωματώσει στοιχεία του χαρακτήρα της στην ερμηνεία ενός ρόλου κομμένου και ραμμένου στα μέτρα της, ωστόσο θα πρέπει να της αναγνωριστεί ότι επικοινωνεί με άνεση στον θεατή τόσο τις ανασφάλειες μιας ταλαντούχας, αλλά άσημης καλλιτέχνη, όσο και τον καλλιτεχνικό αποπροσανατολισμό στον οποίο μπορεί να οδηγήσει ο δρόμος προς την δόξα. Και να φανταστεί κανείς ότι η πρώτη της σκηνή στην ταινία δεν προϊδεάζει ούτε στο ελάχιστο την αξιοπρεπέστατη ερμηνεία που επρόκειτο να δώσει στη συνέχεια (σ.σ. η υστερική κραυγή με την οποία μας συστήνεται μένει χαραγμένη στο μυαλό, σαν τραυματική εμπειρία). Ευτυχώς, στην περίπτωσή της η καλή μέρα δεν φάνηκε από το πρωί.

kritiki-gia-to-a-star-is-born-1

Η συχνή χρήση των close-up εντείνει την αίσθηση του ασφυκτικού περιβάλλοντος στο οποίο η μουσική βιομηχανία εγκλωβίζει τα αστέρια της, υποχρεώνοντάς τα να ζουν μια ζωή σε ρήξη με την κανονικότητα. Για τον Τζάκσον, ο οποίος ούτως ή άλλως δεν μεγάλωσε μέσα σε ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον, αυτό είναι ένα δυσβάσταχτο φορτίο. Παρατηρώντας μάλιστα τη «μούσα» του να μετατρέπεται σταδιακά σε προϊόν μιας αδηφάγου φάμπρικας που υποβαθμίζει την καλλιτεχνική της αξία, εκείνος κλείνεται ακόμα περισσότερο στον εαυτό του, παραδομένος πλέον ολοκληρωτικά σε έναν κόσμο εξαρτησιογόνων ουσιών. Μολαταύτα, η καριέρα της Άλι διαγράφει αλματώδη άνοδο, φέρνοντας στο προσκήνιο συμβούλους και «αυλικούς» που μόνο τριγμούς μπορούν να προκαλέσουν στη σχέση του ζευγαριού.

Σίγουρα η πλοκή της ταινίας δεν είναι κάτι το ξεχωριστό εν έτει 2018. Αρκεί να αναφέρουμε ότι αυτή είναι η τρίτη κατά σειρά διασκευή της ομώνυμης ταινίας του 1937. Τουλάχιστον ο Κούπερ πράττει τα απαραίτητα ώστε να αποτυπώνει με άρτιο τρόπο την προδιαγεγραμμένη πορεία των ηρώων του (σ.σ. να τονισθεί ότι ακόμη και οι υποστηρικτικοί ρόλοι διαγράφουν απόλυτα προβλέψιμες πορείες), να προσδίδει το απαραίτητο συναισθηματικό βάρος στις σχέσεις τους (βλ. ισορροπίες ανάμεσα στον Τζάκσον και τον μεγαλύτερο αδελφό του) και να προσαρμόζει την ιστορία στα μέτρα της σύγχρονης εποχής, παραδίδοντας τελικά ένα έργο που έχει τη δύναμη να συνεπάρει τον θεατή, πραγματευόμενο θέματα που το εμπορικό σινεμά λατρεύει να ανακυκλώνει. Ωστόσο, δεν αποφεύγει την προσφυγή σε ένα υπερβολικά μελοδραματικό φινάλε, το οποίο αφαιρεί αρκετούς πόντους από την ταινία.

Βαθμολογία: 3/5

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s