Κριτική για το «It Comes at Night»

Από τον Νίκο Γαργαλάκο

Οχυρωμένη σε ένα απομονωμένο σπίτι καταμεσής του δάσους, μια οικογένεια προσπαθεί να επιβιώσει από μια άγνωστη θανατηφόρο επιδημία που έχει χτυπήσει την ανθρωπότητα. Η ικανοποίηση των εκκλήσεων ενός απρόσκλητου επισκέπτη θα φέρει στο κατώφλι τους μια πιο νεαρή φαμίλια που ψάχνει απεγνωσμένα καταφύγιο. Κάτω από την ίδια στέγη, καλούνται να εφαρμόσουν πειθαρχικά τους κανόνες του «νοικοκύρη», για να καταφέρουν να επιβιώσουν. Όμως η τάξη δεν θα αργήσει να διαταραχθεί, σε μια ταινία που δεν μέλλεται τόσο για να προσφέρει ξαφνικές στιγμές φόβου, όσο για να αναστατώσει σε ευρύτερο βαθμό με τα θέματά της.

Το «It Comes at Night» («Έρχεται τη Νύχτα») του ταλαντούχου και πολλά υποσχόμενου Τρέι Έντουαρτ Σουλτς (έκανε το επιτυχημένο ντεμπούτο του πέρσι με το «Krisha») είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με διάχυτα στοιχεία μυστηρίου, δοσμένο με την αισθητική ταινίας «τρόμου». Το βασικό στοιχείο που διαχωρίζει σεναριακά την ταινία από παρόμοιες προσπάθειες, είναι η έκτακτη αφηγηματική οικονομία της. Σε ένα μετα-αποκαλυπτικό σκηνικό, το παρελθόν και η προέλευση των ηρώων είναι στοιχεία άγνωστα στον θεατή, αφού ο τελευταίος δεν γνωρίζει τίποτα παραπάνω από τα απολύτως απαραίτητα. Το ίδιο ισχύει και για τις καταβολές της κολλητικής ασθένειας, υπό την απειλή της οποίας ζουν και ενεργούν οι συμβιούντες. Η εικονική σύμβαση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο οικογενειών επικαλύπτει την αμφιβολία του ενός για τις -επίσης άγνωστες- προθέσεις του άλλου. Σε αυτό το παιχνίδι συμμετέχει από μη προνομιακή θέση ο θεατής, με την ερμηνεία πολλών εκ των συμβάντων να επαφίεται σε εκείνον, χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρο τοπίο. Οι ανεπαίσθητες γραμμές ανάμεσα σε φαντασία και πραγματικότητα, τα στοιχεία που δίνονται με το σταγονόμετρο και οι ανεπιβεβαίωτες υποψίες, διατηρούν το σασπένς σε υψηλά επίπεδα.

Ένας χαρακτήρας που προωθεί το κλίμα της ανασφάλειας, είναι ο έφηβος γιος της πρώτης οικογένειας, Τράβις (Κέλβιν Χάρισον Τζ.). Οι συχνοί εφιάλτες του, που σε αρκετές περιπτώσεις είναι ευθυγραμμισμένοι με την εύθραυστη ηλικιακή περίοδο που διανύει, είναι μια διαρκής υπενθύμιση ότι πολλά μπορούν να πάνε στραβά. Αλλά και οι ευαισθησίες του Τράβις, αντιπαρατίθενται έξυπνα από τον σκηνοθέτη στον αυταρχισμό που επιδεικνύει ο πατέρας του, Πολ (τον ερμηνεύει με επιδεξιότητα ο Τζόελ Έντγκερτον). Σποραδικά, κάτω από το ψυχρό προσωπείο και τον κυνισμό του τελευταίου διακρίνονται ψήγματα ανθρωπιάς. Μια υπενθύμιση ότι υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσε να είναι ένας πολύ ικανός και συνετός οικογενειάρχης…

Μέσα από τα γεγονότα και την κλιμάκωσή τους, η καλογυρισμένη και υποβλητική αυτή ταινία εξερευνά τα άδυτα του ενστίκτου της επιβίωσης· εκεί όπου στήνεται ένα πραγματικά γνήσιο σκηνικό τρόμου. Η διαύγειά της την καθιστά έναν από τους ειλικρινέστερους στοχασμούς επάνω στα δεινά που μπορεί να προκαλέσει το ανθρώπινο χέρι όταν οι καθιερωμένες ηθικές και κοινωνικές συμβάσεις καταλύονται. Η παρουσίαση τους μοιάζει με… ωμή σάρκα, ενώ ο απολογισμός δεν συνοδεύεται από καμία απολύτως προσπάθεια μετριασμού της σκληρότητας των αδίστακτων πράξεων. Η αρχή και το τέλος της ταινίας, μοιάζουν με δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, επισφραγίζοντας την άβολη αλήθεια καταμεσής μιας γοητευτικής ασάφειας λεπτομερειών.

Βέβαια, αυτή η απαισιόδοξη ματιά στην ανθρωπότητα δεν συνδυάζεται από εμμονή στα συνήθη τεχνάσματα εκφοβισμού του «horror» είδους, για αυτό και το «It Comes at Night» είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν θα βρει θαυμαστές ανάμεσα στους φανατικούς οπαδούς των ταινιών τρόμου.

Βαθμολογία: 4/5

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s