Κριτική για το «Money Monster»

Από τον Νίκο Γαργαλάκο

«Το Παιχνίδι του Χρήματος», σε σκηνοθεσία Τζόντι Φόστερ, επιλέγει να διηγηθεί μια απλή ιστορία, αποσκοπώντας στον σχολιασμό ενός πολύ σύνθετου ζητήματος. Η Φόστερ συνθέτει ενθουσιωδώς ένα θρίλερ έντασης και ταχύτατου ρυθμού, που σκοντάφτει όμως πολλάκις, πέφτοντας στην παγίδα των πρόχειρων σκέψεων και των υπερβολών.

Οι ρόλοι που ενσαρκώνουν ο Τζορτζ Κλούνεϊ και η Τζούλια Ρόμπερτς, ο πρώτος ως γνωστός παρουσιαστής οικονομικού-ψυχαγωγικού προγράμματος χαμηλής ποιότητας και η δεύτερη ως τηλεοπτική παραγωγός και συνεργάτιδά του, στερούνται βάθους και πρωτοτυπίας ως σύλληψη, ανταποκρινόμενοι λιγότερο στην πραγματικότητα και περισσότερο σε Χολιγουντιανή φαντασίωση (σ.σ. και δεν είναι οι μόνοι). Εν έτει 2016, είναι απόλυτα ατυχής η επιλογή της «εξιλέωσης» του οικονομικού αναλυτή-παρουσιαστή που λειτουργεί ως ιδιότυπος «τηλεοπτικός» χρηματιστής, χειραγωγώντας με τις οικονομικές του συμβουλές το κοινό, και όσων κινούν τα νήματα πίσω από την παραγωγή (σ.σ. η έχουσα την επιμέλεια του τηλεοπτικού «σκουπιδιού» επιδίδεται σε μεθοδική και επίμονη δημοσιογραφική έρευνα…). Δυστυχώς, αυτό ακριβώς συμβαίνει διαμέσου του περιστατικού ομηρίας του παρουσιαστή από έναν απηυδισμένο νεαρό επενδυτή (Τζακ Ο’Κόνελ), που πραγματεύεται «Το Παιχνίδι του Χρήματος», σε μια διόλου πιστευτή εκδοχή συνδρόμου της Στοκχόλμης.

Αδυναμία διαπιστώνεται και στον τρόπο που θίγονται (;) τα κακώς κείμενα στον κόσμο της Γουόλ Στριτ, αφού τελικά οι ευθύνες συσσωρεύονται σε ένα –ούτως ή άλλως φανταστικό– πρόσωπο, εμποδίζοντας την εξαγωγή γενικότερων συμπερασμάτων. Δεν είναι καν η κορυφή του παγόβουνου, και σίγουρα ωχριά μπροστά στην αριστουργηματική ενδοσκόπηση του χρηματοπιστωτικού οικοδομήματος και των παρελκομένων του, στην οποία αποδύθηκε το περσινό «Μεγάλο Σορτάρισμα» («The Big Short»). Μια πυραμίδα με διαβαθμίσεις, αλλά κοινό τόπο την απληστία που διακρίνει όσους την απαρτίζουν, από τον χαμηλότερα ιστάμενο μέχρι την κεφαλή, και οδήγησε στην παγκόσμια οικονομική ύφεση του 2008. Από «Το Παιχνίδι του Χρήματος» διαφεύγουν οι κοντόφθαλμες πρακτικές τους, αντ’ αυτού η ταινία μιλά με απλό και κατανοητό τρόπο στη γλώσσα ενός επιφανειακού πολιτικο-οικονομικού θρίλερ, που πάντως διαθέτει ικανοποιητικό σασπένς, ενώ στις αρετές του συμπεριλαμβάνεται και ο κάπως πιο εύστοχος σχολιασμός της στάσης της κοινής γνώμης και των μικροεπενδυτών που… τζογάρουν. Ορισμένες σκόρπιες, όχι απαραίτητα πρωτότυπες, αλλά θεωρητικά ενδιαφέρουσες ιδέες (σ.σ. η συνομιλία του ένοπλου εισβολέα με την σύντροφό του, η έκκληση βοήθειας προς τους τηλεθεατές, οι περιορισμένες κωμικές στιγμές) χαραμίζονται στον βωμό της υπερβολής, τη στιγμή που η αντίδραση των μελών της εκπομπής –σε στούντιο και πλατό– στον κίνδυνο και ο χειρισμός των επίλεκτων αστυνομικών δυνάμεων δεν μοιάζουν ρεαλιστικά.

Βαθμολογία: 2/5

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s